Ze współwłasnością mamy do czynienia w sytuacji, gdy własność tej samej rzeczy, ruchomości bądź nieruchomości przysługuje kilku osobom. Najczęściej dochodzi do niej w momencie dziedziczenia, podziału majątku małżonków po rozwodzie, albo w sytuacji wspólnego zakupu przez co najmniej dwie osoby. Ponadto współwłasność może być wykazywana na dwa sposoby: w częściach ułamkowych lub w formie współwłasności łącznej. Niemniej jednak współwłasność stanowi o tym, że żaden z współwłaścicieli nie może korzystać ze swoich udziałów w sposób dowolny. Oznacza to, że w momencie chęci sprzedaży danej ruchomości lub nieruchomości może pojawić się problem, ponieważ nie każdy kupujący będzie zainteresowany kupnem wyłącznie udziałów. Wtedy konieczne będzie zniesienie współwłasności na jednego z właścicieli i można tego dokonać na kilka sposobów.
Powołując się na przepisy kodeksu cywilnego każdy z współwłaścicieli ma prawo żądać zniesienia współwłasności, a prawo to nie ulega przedawnieniu, czyli z uprawnieniem tym można wystąpić w dowolnym czasie i okolicznościach. Zazwyczaj współwłaściciele dążą do zniesienia współwłasności z jednego podstawowego powodu: zgodne zarządzanie wspólną rzeczą okazuje się być niemożliwe. Zniesienie współwłasności może zatem nastąpić na drodze umownej lub poprzez orzeczenie sądowe.
Umowne zniesienie współwłasności jest jednak dopuszczalne tylko wtedy, gdy współwłaściciele są zgodni co do konieczności i sposobu jej zniesienia. Najczęściej dochodzi do tego poprzez podział nieruchomości bądź przyznania rzeczy do korzystania tylko jednej osobie. W przypadku takiego sposobu zniesienia współwłasności konieczne jest sporządzenie umowy w postaci aktu notarialnego. Z kolei zniesienie współwłasności drogą sądową jest procesem długotrwałym, ale tańszym, zwłaszcza wtedy, gdy strony przedstawią w sądzie zgodny wniosek i projekt zniesienia współwłasności.
