Obrazy surrealistyczne często charakteryzują się wykorzystaniem przez artystę symboli, metafor i zestawień obrazów, aby stworzyć ogólny efekt, który nie jest łatwo zrozumieć na pierwszy rzut oka.
Surrealizm był ruchem artystycznym i literackim, który rozpoczął się we Francji w latach 20. XX wieku, zainspirowany psychoanalizą Freuda. Dążył do wyrażenia podświadomości poprzez spontaniczne automatyczne rysunki i pisma. Surrealiści używali technik takich jak automatyzm i operacje przypadkowe, aby stworzyć sztukę, która była nielogiczna, irracjonalna i często niezrozumiała. Włączali do swoich dzieł obrazy ze snów, a także wykorzystywali znalezione przedmioty, takie jak fotografie czy wycinki z gazet.
Malarze surrealistyczni byli pod wpływem niemieckiego ekspresjonizmu, kubizmu, dadaizmu i symbolizmu. Niektórzy artyści malowali obrazy przypominające sen, podczas gdy inni skupiali się na tematach śmierci lub pożądania seksualnego. Ich prace często przedstawiają sceny z życia codziennego, ale przedstawione w zniekształcony sposób.
Celem surrealizmu jest kwestionowanie logicznych procesów myślowych i założeń dotyczących świata, często poprzez wykorzystanie obrazów i obiektów, które nie są tym, czym się wydają. Artyści surrealistyczni przedstawiają swoje prace jako wyzwanie dla tego, co postrzegają jako konwencjonalny pogląd na rzeczywistość, głównie poprzez badanie zdolności podświadomego umysłu do tworzenia połączeń między rozbieżnymi rzeczami.
