Na tle często wybieranej herbaty czarnej wyróżnia się herbata biała. Do jej produkcji wykorzystuje się pąki oraz górne, najdelikatniejsze listki. Są one naturalnie suszone na słońcu i nie przechodzą fermentacji. Dzięki temu parzona z nich herbata charakteryzuje się niezwykle łagodnym smakiem oraz właściwościami zdrowotnymi. Ich źródłem są przede wszystkim przeciwutleniacze oraz witamina C.
Najdroższym oraz najtrudniej dostępnym, a jednocześnie niezwykle cenionym gatunkiem białej herbaty jest Bai Hao Jin Zhen (Srebrna Igła). Ta najstarsza odmiana produkowana jest jedynie z pąków kwiatowych. Jej subtelny aromat może przywodzić na myśl skojarzenia z łąką. Wśród przystępniejszych cenowo gatunków największą popularnością cieszy się Pai Mu Tan (Biała Piwonia). Do jej wytworzenia używa się pąków kwiatowych oraz dwóch najdelikatniejszych listków. Jej smak jest słodkawy, a w aromacie wyraźnie czuć kwiatową nutę. Często wybierana jest również odmiana Shou Mei (Długowieczne Brwi). Szczególnie przypadnie ona do gustu osobom lubiącym wanilię, której posmak jest delikatnie wyczuwalny w naparze.
Przede wszystkim należy pamiętać, by do przygotowania naparu nie stosować wrzątku. Woda powinna mieć temperaturę około 80℃, a czas parzenia w zależności od odmiany może wahać się od 2 do 5 minut. Charakterystyczną cechą białych herbat jest możliwość kilkukrotnego przygotowywania z nich naparu. Najczęściej zalewa się je cztero- lub pięciokrotnie, za każdym razem wydłużając parzenie o około minutę.
